Pedro's Tire Levers

Pedro's Tire Levers hebben een bijna mythische status onder Nederlandse fietsmonteurs. Het merk uit Massachusetts maakt al sinds de jaren negentig dit specifieke lichterontwerp, en in bijna elke serieuze werkplaats tussen Groningen en Maastricht zie je een handvol van die felgele exemplaren tussen het gereedschap liggen. De reden is simpel: ze werken waar andere lichters het opgeven. De kop is breder en platter dan bij een Park Tool TL-1.2 of de Schwalbe-lichters, en het materiaal is glasvezelversterkt nylon in plaats van gewoon polypropyleen. Dat laatste maakt het verschil wanneer je een nieuwe Continental Gatorskin op een smalle racevelg moet krijgen: de Pedro's buigen niet door, ze lichten echt. In de Nederlandse praktijk redden deze dingen je vooral bij bandenpech onderweg. Een klassiek scenario: donderdagochtend, regenachtige forenshit, en je merkt bij de NS-fietsenstalling in Utrecht Centraal dat je achterband leeg is. Met een Schwalbe Marathon Plus — de standaardband op zo ongeveer elke Nederlandse stadsfiets — heb je bij koud weer vrijwel geen schijn van kans met één goedkope lichter. Met de Pedro's zet je er één onder de hiel van de band, haakt de tweede ernaast, en loopt met de derde over de rand. Het gaat niet supersnel maar het gaat. Op de racefiets met tubeless Continental GP5000 S TR zijn ze al net zo bruikbaar; de bredere kop zet de band over de randje van een carbon Zipp 303 velg zonder dat je bang hoeft te zijn voor krassen in de lak.

Vergeleken met alternatieven zit het venijn in de details. De Park Tool TL-1.2 is iets smaller en heeft een spaakhaakje, wat op het eerste gezicht slimmer oogt, maar in de praktijk gebruik ik dat haakje bijna nooit — en de smallere kop buigt wél door bij echt stugge banden. De Crankbrothers Speedier Lever is een metalen alternatief dat sneller werkt als hij past, maar hij past niet op elke bandmaat en is levensgevaarlijk voor je velgtape en latex binnenbandjes. De goedkope plastic lichters die bij elk Decathlon reparatiesetje zitten halen het eenvoudigweg niet op 5 jaar; na twee keer gebruik zijn de uiteinden al afgeschuurd.

Eerlijk over de zwaktes: het ontbreken van een spaakhaakje betekent dat je bij het monteren van een band met twee handen aan het werk bent — één om de lichter op zijn plek te houden, één om verder te werken. Voor absolute beginners is dat even wennen. Daarnaast zijn ze, ondanks alles, nog steeds kunststof: als je ze onder je achterwiel laat liggen in een Amsterdamse fietsenkelder rijd je ze plat. En de kleur die onderweg zo handig is, maakt ze in een professionele werkplaats ook lastig bij te houden — na 50 wielen vol remafval zien ze er eerder grijs-groen uit dan geel. Voor 8 euro per vierpack vergeef je dat allemaal onmiddellijk.